Begrijpen en hanteren van dagdagelijks gedrag van kinderen met een geschiedenis van complex trauma

Inzichten en interventies gebaseerd op het boek 'Van kwetsuur naar litteken'

Kinderen met complex trauma (ook gehechtheidstrauma of vroeg ontwikkelingstrauma genoemd) worden in de hulpverlening vaak omschreven als moeilijk in gedrag en in relatie. Het wisselvallige, onvoorspelbare en soms explosieve functioneren is kenmerkend voor hen. Ze stellen hun opvoeders en begeleiders voor een moeilijke opdracht. Opgroeien en ontwikkelen verloopt bij deze kinderen immers niet vanzelf. De moeilijkheden zijn vaak het gevolg van traumatiserende ervaringen in hun eerste levensjaren.

De hulpverlening georganiseerd rondom deze kinderen dient trauma-sensitief te zijn. Goede kennis van de impact van trauma op ontwikkeling en hoe dit zich toont in het dagdagelijks functioneren is belangrijk. Niet alleen kennis van complex trauma, maar ook een basishouding en interventies vanuit een mentaliserend perspectief bieden voor de hulpverlener handvatten in het omgaan met deze kinderen.

We zetten met deze opleiding in op het begrijpen én hanteren van het dagdagelijks gedrag van kinderen met complex trauma. Dit betekent dat we een ontwikkelingsondersteunend theoretisch kader combineren met concrete aanknopingspunten voor de praktijk. De namiddagen van dag 2 t.e.m. 6 worden besteed aan reflectieve supervisie in kleine groep. Eigen praktijkmateriaal en observaties vormen de basis van dit opleidingsonderdeel.

Lees meer

Narratieve Story Stem Technieken

Verhalen als vensters op de belevingswereld van kinderen

Als hulpverlener zicht krijgen op de belevingswereld van kinderen, het is geen kleine opdracht. Narratieve Story Stem Technieken (NSST) zijn een goede aanvulling in de diagnostische instrumentenkoffer van de kinderpsycholoog, orthopedagoog, of kinderpsychiater. Narratieve Story Stem Technieken zijn een verhaaltechniek waarbij het begin van een verhaal wordt geïntroduceerd door de interviewer en het kind uitgenodigd wordt om de afloop te verbeelden en vertellen. Dit speelse kader laat toe om aspecten van een affectieve en relationele binnenwereld tot uitdrukking te brengen zonder direct of intrusief te polsen naar reële gezinsrelaties of -situaties. Een systematische kwalitatieve interpretatie helpt om zicht te krijgen op de affectregulatiestrategieën die een kind ter beschikking heeft, en op de gehechtheidsrepresentaties die zijn relaties kleuren, en biedt van daaruit aanknopingspunten voor therapeutische behandeling.

Lees meer

Kinderen een stem geven in beslissingen over hun leven

Kinderen in de jeugdhulpverlening: helpen meegaan of laten ondergaan?

Elke organisatie die werkt met en voor kinderen beoogt het kind centraal te stellen in haar werking. Toch blijven veel kinderen achter met het gevoel niet erkend geweest te zijn in het hulpverlenings- en beslissingsproces. In keuzes rond de contacten met hun ouders, in het bepalen van doelstellingen van de begeleiding, in het delen van informatie, in het organiseren van overlegmomenten, etc. denken we veel rekening te houden met de betrokken kinderen, maar vaak voelt dit voor henzelf absoluut niet zo. Dit maakt hen boos en onmachtig, wat het zorgproces bemoeilijkt.

In deze vorming zoeken we naar aanknopingspunten om in de dagdagelijkse werking het kind 'vast' te houden. Vanuit het begrijpen van de interne dynamiek bij kinderen wanneer volwassenen beslissingen over hen maken, willen we nadenken hoe we de concrete acties in een organisatie rond kinderen zo kunnen vormgeven dat het gevoel van betrokkenheid en erkenning bij hen groter wordt.

Lees meer